Duża inwestycja w Szczecinie

Duża inwestycja przy ul. Oficerskiej 17–19 w Szczecinie – efekt owocnej współpracy z Zarządem Wspólnoty

Z przyjemnością informujemy o zakończeniu ważnej inwestycji na nieruchomości przy ul. Oficerskiej 17–19 w Szczecinie, która została zrealizowana dzięki dobrej współpracy naszej firmy z Zarządem Wspólnoty Mieszkaniowej.

Duża inwestycja – w ramach prac budowlanych wykonano:

  • wymianę przyłącza oraz odcinka zewnętrznej kanalizacji sanitarnej o łącznej długości 17 mb,
  • montaż nowej studni kanalizacyjnej z tworzywa PVC o średnicy 400 mm,
  • przesadzenie krzewów rosnących przy budynku, z zachowaniem ich estetycznej wartości i funkcji zieleni osiedlowej.

Decyzja o realizacji inwestycji została podjęta w związku z powtarzającym się problemem zalewania pomieszczeń piwnicznych oraz korytarzy. Usterki te powodowały nie tylko dyskomfort mieszkańców, ale również zagrażały trwałości konstrukcji budynku i generowały dodatkowe koszty związane z usuwaniem skutków zalania.

Dzięki sprawnej organizacji, zaangażowaniu Wspólnoty oraz rzetelnemu wykonawstwu, udało się skutecznie rozwiązać ten problem, zapewniając mieszkańcom większy komfort i bezpieczeństwo użytkowania części wspólnych nieruchomości.

Dziękujemy Zarządowi Wspólnoty za zaufanie oraz dobrą współpracę przy realizacji tego przedsięwzięcia. Mamy nadzieję, że kolejne wspólne projekty będą przebiegać równie pomyślnie.


ADMINS obsługa nieruchomości

Kontrola przewodów kominowych we wspólnocie

Prawidłowe działanie wentylacji opartej na grawitacji i systemie kominów wentylacyjnych gwarantuje bezpieczeństwo użytkowników obiektów, w których wykorzystuje się paleniska na paliwa stałe, płynne i gazowe. Utrzymanie właściwego stanu kominów i odpowiedniej sprawności działania systemu wentylacji należy do obowiązków zarządców lub właścicieli budynków.

Wszelkiego rodzaju obowiązkowe, regularne kontrole i audyty często są odbierane przez użytkowników w kategorii koniecznej formalności. Jeżeli jednak chodzi o coś tak ważnego, jak drożność i bezpieczeństwo przewodów kominowych i wentylacyjnych, należy mieć na uwadze, że w grę wchodzi bezpieczeństwo, a nawet życie użytkowników obiektu. Niekontrolowane, zaniedbane przewody kominowe i wentylacyjne mogą stanowić ogromne zagrożenie. Wybuchy, pożary, zatrucia gazem, zaczadzenia, porażenia prądem elektrycznym lub katastrofy budowlane to tylko niektóre z konsekwencji, które mogą być następstwem nieodpowiedzialnego zarządzania tą dziedziną, czyli właśnie lekceważenia i unikania obowiązkowych, okresowych kontroli.

Jak często należy wykonywać kontrole przewodów kominowych?

Sezon grzewczy już za pasem, ale warto już wcześniej zaopatrzyć się w wiedzę na temat obowiązkowych kontroli przewodów kominowych. Według Krajowej Izby Kominiarzy zaleca się, by takie kontrole wykonywane były co najmniej raz do roku. Zalecenia te dotyczą systemów dymowych, wentylacyjnych i spalinowych.

Właściciel lub zarządca budynku ma obowiązek zadbać o wykonanie kontroli, natomiast mieszkańcy mają obowiązek wpuścić kominiarza do swojego domu, by ten mógł wykonać swoje zadanie. Wspólnota lub spółdzielnia mieszkaniowa wyznacza wówczas konkretną firmę kominiarską, która będzie przeprowadzać kontrolę ? jeśli jednak z jakichś względów lokatorzy nie chcą skorzystać z firmy wybranej odgórnie, mogą zaprosić wybranego przez siebie kominiarza. Najważniejsze jest to, by kontrola została wykonana, a wszelkie zagrożenia – wyeliminowane.

Co zrobić, jeśli kontrola przewodu kominowego wykaże nieprawidłowości?

Zdarza się, że wykonana kontrola nie wykazuje żadnych nieprawidłowości. W niektórych przypadkach jednak stwierdza się niebezpieczne zanieczyszczenia, nieszczelności lub inne uszkodzenia przewodów kominowych, które mogą stanowić realne zagrożenie dla zdrowia lub nawet życia ludzi przebywających w obiekcie. W tym wypadku na zarządcy lub właścicielu budynku ciąży obowiązek niezwłocznego usunięcia zagrożenia tak, aby użytkowanie przewodu kominowego pozostało bezpieczne.

Regularne kontrole przewodów kominowych warto zlecić osobie do tego wykwalifikowanej ? powinna posiadać ona stosowne uprawnienia, czyli tytuł mistrza kominiarskiego (determinuje to art. 62 ust. 1 pkt 1c, art. 62 ust.1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane ? Dz.U. z 2018 roku, pozycja 1186). Poza tym jednak, dla bezpieczeństwa mieszkańców oraz budynku, należy wiedzieć co robić i w jakim czasie po uzyskaniu negatywnego wyniku kontroli. W przypadku, gdy organ kontrolujący stwierdzi braki lub jakiekolwiek uszkodzenia w przewodach kominowych w naszej nieruchomości art. 70 ust. 1 powyższej ustawy zobowiązuje nas do usunięcia ich w następującym trybie:

  •         jeżeli palenisko dotyczy zakładów zbiorowego żywienia lub usług gastronomicznych ? usuwanie zanieczyszczeń musi odbywać się minimum raz w miesiącu chyba, że miejscowe przepisy mówią inaczej;
  •         paleniska opalane paliwem stałym, których nie wymieniono w punkcie 1, muszą być czyszczone minimum raz na trzy miesiące;
  •         paleniska, które opalane są paliwem gazowym i płynnym i nie zaliczają się do punktu pierwszego muszą podlegać czyszczeniu co najmniej raz na pół roku (6 miesięcy);
  •         wszelkie zanieczyszczenia mogące stanowić zagrożenie dla szczelności i bezpieczeństwa przewodów wentylacyjnych muszą być usuwane minimum raz w roku ? chyba, że warunki użytkowe determinują robienie tego częściej.

Pracownicy branży kominiarskiej oraz inne osoby mające do czynienia z kontrolą przewodów kominowych wiedzą najlepiej, że ?lepiej zapobiegać niż leczyć?. Zadaniem zarządcy lub właściciela jest systematyczne sprawdzanie kominów, ponieważ to od ich drożności i stanu zależy zdrowie i życie mieszkańców obiektu. Zaniechanie tego obowiązku w przypadku podmiotów zarządzających wspólnotami mieszkaniowymi wiąże się z zagrożeniem mandatem. 

ADMINS obsługa nieruchomości

Do kogo należy balkon we wspólnocie?

Zagadnienie przynależności balkonów we wspólnocie mieszkaniowej to temat budzący liczne kontrowersje i różnorodne interpretacje prawne. Kto odpowiada za balkon w bloku? W zależności od konkretnej sytuacji oraz przyjętej praktyki zarządzania nieruchomościami odpowiedzialność za balkon może spoczywać zarówno na właścicielu mieszkania, jak i na samej wspólnocie. Poniżej omówimy kluczowe aspekty prawne, praktyczne i administracyjne związane z przynależnością balkonów.

Balkon we wspólnocie mieszkaniowej: część wspólna czy prywatna?

Pomieszczenie pomocnicze

W wielu przypadkach balkony są traktowane jako pomieszczenia pomocnicze, a więc uznawana jest ich przynależność do konkretnego lokalu mieszkalnego. Oznacza to, że właściciel mieszkania ma prawo do korzystania z balkonu, a także ma obowiązek dbania o jego stan techniczny, z wyłączeniem elementów konstrukcyjnych.

Balkon jako element konstrukcyjny budynku

Jednakże zgodnie z ustawą o własności lokali, części wspólne nieruchomości to te elementy budynku, które nie służą wyłącznie do użytku jednego właściciela, lecz są przeznaczone do wspólnego korzystania przez wszystkich mieszkańców. Do części wspólnych mogą należeć klatki schodowe, windy, dachy, fundamenty, a także niektóre elementy balkonów. W praktyce oznacza to, że balkony, jako części konstrukcyjne budynku, mogą być uznane za część wspólną, jeśli spełniają określone kryteria.

Elementy estetyczne i funkcjonalne

Estetyka balkonów wpływa na klasyfikację ich jako części wspólnych. Balkony widoczne z zewnątrz budynku mają duży wpływ na wygląd elewacji, co jest istotne dla utrzymania estetycznego wizerunku całej nieruchomości. W związku z tym, balustrady, płyty balkonowe oraz inne elementy, które wpływają na estetykę budynku, są uznawane za części wspólne.

Sądy w Polsce wielokrotnie zajmowały się kwestią tego, czy balkon jest częścią wspólną. W orzecznictwie podkreśla się, że elementy balkonów, które są integralną częścią konstrukcji budynku, takie jak płyta balkonowa czy balustrady, powinny być uznawane za części wspólne.

Odpowiedzialność za remonty balkonów

Remonty elementów konstrukcyjnych

Biorąc pod uwagę wspomnianą wyżej dwoistą naturę, jak wygląda sprawa w przypadku remontu balkonu we wspólnocie mieszkaniowej? Wspólnota mieszkaniowa ponosi odpowiedzialność za remonty i konserwację elementów konstrukcyjnych balkonów, takich jak płyty balkonowe czy balustrady. Koszty związane z takimi pracami są zazwyczaj pokrywane z funduszu remontowego wspólnoty.

Utrzymanie części użytkowych

Z kolei właściciele lokali odpowiadają za utrzymanie tych części balkonów, które służą wyłącznie do ich użytku. Obejmuje to między innymi czyszczenie podłóg balkonowych oraz inne drobne prace konserwacyjne. Właściciele muszą jednak pamiętać, że wszelkie zmiany w wyglądzie balkonu, które mogą wpłynąć na estetykę budynku, muszą być wcześniej zaakceptowane przez wspólnotę.

Problemy i spory prawne

Jednym z głównych problemów jest rozgraniczenie, które elementy balkonu należą do części wspólnych, a które do prywatnych. Sąd Apelacyjny w Białymstoku (sygn. I ACa 17/18) orzekł, że balkony mające znaczący wpływ na estetykę budynku, powinny być uznawane za część wspólną. Nawet jeśli służą wyłącznie jednemu lokalowi.

Złożoność sytuacji w różnych wspólnotach mieszkaniowych sprawia, że nie ma jednoznacznych reguł. W praktyce, wspólnoty często same określają zasady dotyczące remontów i utrzymania balkonów w swoich regulaminach lub uchwałach. Ważne jest, aby takie zasady były jasne i jednoznaczne, co pozwala uniknąć konfliktów.

Do kogo należy balkon we wspólnocie mieszkaniowej? Podsumowanie

Odpowiedzialność za balkony we wspólnocie mieszkaniowej jest złożoną kwestią, zależną od wielu czynników prawnych i praktycznych. Właściciele lokali oraz zarządy wspólnot muszą współpracować, aby zapewnić odpowiednie utrzymanie i estetykę tych elementów budynku. Kluczowe jest również precyzyjne określenie w regulaminach wspólnot, które elementy balkonów są częścią wspólną. Również które należą do właścicieli poszczególnych lokali.

ADMINS obsługa nieruchomości

Zabezpiecz mieszkanie przed wyjazdem wakacyjnym

Zabezpiecz mieszkanie przed wyjazdem wakacyjnym. Wchodząc w sezon wakacyjny, wielu z nas marzy o relaksującym wyjeździe. Niezależnie od tego, czy planujesz krótki weekendowy wypad, czy dłuższe wakacje za granicą, kluczowe jest, aby odpowiednio zabezpieczyć swoje mieszkanie. W przeciwnym razie, może dojść do niespodziewanych sytuacji, które zamiast radości mogą przynieść spore problemy. W tym artykule przedstawimy kompleksowy przewodnik, jak skutecznie zabezpieczyć swoją nieruchomość.

Zabezpiecz mieszkanie przed kradzieżą

Zabezpieczenie mieszkania w trakcie urlopu dotyczy nie tylko właścicieli tej nieruchomości, ale także osób będących najemcami lokalu mieszkalnego. Pozostawione w nim rzeczy osobiste, wartościowe, biżuteria czy cenne pamiątki mogą stać się łatwym łupem włamywaczy. W okresie wakacyjnym podwajają swoją aktywność, wyszukując niestrzeżonych lub słabo zabezpieczonych nieruchomości. Sposobem na uniknięcie nieprzyjemnej sytuacji może być skorzystanie z pomocy zaufanej osoby. Przed wyjazdem na urlop można powierzyć klucze do domu członkowi rodziny, znajomemu lub dobrze znanemu sąsiadowi. To osoba, która będzie miała pieczę nad opuszczoną nieruchomością. Regularne odwiedzanie mieszkania, uruchamianie świateł w godzinach wieczornych, jak również opróżnianie skrzynki na listy może ochronić nieruchomość przed ryzykiem włamania i kradzieży w czasie wakacji. Kluczem do sukcesu jest powtarzające się zachowanie, które będzie jasnym sygnałem dla potencjalnych rabusiów, że w lokalu ktoś przebywa lub też odwiedza go. Może to być skuteczny sposób na odstraszenie potencjalnych włamywaczy w okresie wakacji.

Odłączenie kurków z gazem, zaworów wody i sprzętu elektronicznego ze źródła zasilania

Bardzo istotną kwestią jest należyte zabezpieczenie mieszkania przed wyjazdem na wypoczynek.  Chodzi tutaj przede wszystkim o odłączenie od prądu urządzeń RTV i AGD. Mimo, że dzisiejszy nowoczesny sprzęt jest energooszczędny, to jednak pozostawiony bez nadzoru może być przyczyną problemów. Powstające przepięcia, grożą bardzo poważnymi skutkami, w tym nawet ryzykiem zapalenia się instalacji elektrycznej.

W czasie wyjazdu na wakacje warto zakręcić główny zawór wody i kurek z gazem. Ma to znaczenie z uwagi na to, że bardzo często pod nieobecność właścicieli mieszkania, przebywających na wakacjach, dochodzi do zalania. Chodzi tutaj nie tylko o powierzchnię nieruchomości, ale także przypadkowe zalanie sąsiadów i uszkodzenie ścian, sufitów czy sprzętu.  Odłączenie gazu przed wyjazdem na urlop jest zabezpieczeniem instalacji przed wszelkiego typu nieszczelnościami, które mogą grozić wybuchem, a w konsekwencji katastrofą budowlaną. Osoby wyjeżdżające na wyjazdy wakacyjne nie powinny zapominać o tym, aby wyciągnąć wszystkie wtyczki z gniazdek od urządzeń RTV i AGD. Chodzi tutaj nie tylko o ekspresy do kawy, ale także każdy sprzęt, który używany jest w zaciszu domowym ? telewizory, konsole, radia, wiatraki elektryczne. Warto także odłączyć elektryczne klimatyzatory. Dzięki temu można uniknąć awarii tego sprzętu, jak również wszelkiego typu przepięć. Powstających w wyniku gwałtownego wzrostu lub spadku natężenia prądu elektrycznego w gniazdkach zasilających. Jeśli chcesz odłączyć od prądu także lodówkę czy zamrażarkę pamiętaj, aby uprzednio opróżnić ją z żywności.

Jak zabezpieczyć drzwi i okna w czasie wyjazdu na wakacje?

Odłączenie urządzeń elektrycznych od źródła zasilania przed wyjazdem na wakacje ma także duże znaczenie w przypadku uderzenia pioruna. Może on spowodować zniszczenie sprzętu, a nawet wywołać pożar wewnątrz mieszkania. Zabezpiecz je. Przed wyjazdem wakacyjnym warto dokładnie zamknąć wszystkie okna i drzwi wejściowe, mogące stanowić potencjalne ryzyko przedostania się do mieszkania osób postronnych i nieupoważnionych. W przypadku mieszkań na parterze należy zadbać o to, aby drzwi balkonowe były szczelnie zamknięte. Rozwiązaniem może być także zamontowanie kraty balkonowej uniemożliwiającej dostanie się na powierzchnię balkonu potencjalnych złodziei.

W przypadku niewielkich lufcików w oknach dachowych również należy je szczelnie zamknąć. Dużym błędem jest pozostawienie okien w pozycji uchylnej w celu wywietrzenia mieszkania bądź też ograniczenia jego nadmiernego nagrzewania się. Tego typu działanie jest nierozsądne z uwagi na to, że nawet bardzo mało doświadczony złodziej, jest w stanie podważyć otwarte w ten sposób okno i przedostać się do środka mieszkania, bez potrzeby forsowania stolarki okiennej.

Drzwi wejściowe na czas urlopu należy zabezpieczyć zamykając je na wszystkie zamki. Warto posiadać drzwi atestowane z wysoką klasą antywłamaniową. Tego typu konstrukcje posiadają rygle uniemożliwiające podważenie czy wybicie drzwi, a także wyłamanie ich z użyciem narzędzi bądź siły fizycznej.

Skuteczne zabezpiecz mieszkania w okresie wakacji jest w stanie zapobiec przykrym sytuacjom w postaci włamań, rabunku, dewastacji. Także niekontrolowanych zdarzeń w tym wybuchu gazu czy zalania. Warto pamiętać także o tym, aby nie pozostawiać w domu substancji łatwopalnych i sprzętu podłączonego do źródła zasilania nawet, gdy pozostawiają one w trybie stand by.

ADMINS obsługa nieruchomości

Gryfino – przerwa w dostawie ciepła

Informujemy, iż na terenie Gryfina w dniu dzisiejszym tj. 9 czerwca 2025 r. od godziny 18:00 do około godziny 6:00 w dniu 10 czerwca 2025 r. nastąpi przerwa w dostawie ciepła (zarówno na potrzeby centralnego ogrzewania jak i ciepłej wody użytkowej).

Przerwa spowodowana jest koniecznością montażu przez PGE GiEK S.A. Oddział Elektrownia Dolna Odra zalegalizowanego głównego układu pomiarowo – rozliczeniowego zainstalowanego na magistrali ciepłowniczej w Nowym Czarnowie.

W razie pytań lub wątpliwości prosimy o kontakt pod numerem telefonu:

91 822 44 44 lub e-mail: cieplo.gryfino.ecszczecin@gkpge.plści

ADMINS obsługa nieruchomości

Kara za brak wspólnoty mieszkaniowej

Kara za brak wspólnoty mieszkaniowej. Najczęściej bywa, iż aby powołać jakąkolwiek nową instytucję konieczna jest wizyta w urzędzie lub sądzie. Jednak w przypadku wspólnoty mieszkaniowej, sprawa wygląda zupełnie inaczej. Dzieje się tak, ponieważ wspólnota mieszkaniowa powstaje z mocy prawa, na terenie budynku mieszkalnego lub mieszkalno-użytkowego. W tym artykule wyjaśnimy kwestie dotyczące wspólnot mieszkaniowych, a zwłaszcza czy grozi nam kara za brak wspólnoty mieszkaniowej.

Czy można nie zakładać wspólnoty mieszkaniowej? 

Jak wspomnieliśmy, wspólnota mieszkaniowa powstaje z mocy prawa, w budynku mieszkalnym lub mieszkalno-użytkowym, a do jej założenia jest potrzebnych przynajmniej dwóch właścicieli (potrzebny jest akt własności lokali od dwóch właścicieli lokali). Wspólnota mieszkaniowa może działać w jednym lub wielu budynkach usytuowanych na tej samej nieruchomości. Natomiast trzeba mieć świadomość, że wspomniana wspólnota nie powstanie już – przykładowo – na osiedlu domków jednorodzinnych.

Warto również wiedzieć, że wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, zatem ma cechy osoby prawnej. Wspólnota mieszkaniowa może też pozywać do sądu, ale i być pozywana. Zatem przyjęło się, że wspólnota jest tak zwaną ułomną osobą prawną.

Wspólnotę mieszkaniową tworzą z jednej strony osoby, które mają we własności wykupione mieszkania komunalne, ale i gmina będąca właścicielem reszty lokali w danej nieruchomości. Podobnie sytuacja wygląda w nowowybudowanym budynku – w tym przypadku w składzie wspólnoty znajdują się właściciele lokali i deweloper, który posiada jeszcze niesprzedane lokale.

Należy także wiedzieć, że istnieją dwa typy wspólnoty mieszkaniowej. Są nimi mała i duża wspólnota mieszkaniowa. Zgodnie z tym, dużą wspólnotę tworzą budynki z czterema lokalami. Wspomniane rodzaje wspólnot różnią się przede wszystkim liczbą lokali wyodrębnionych oraz zasadami zarządzania, przy czym małe wspólnoty działają w oparciu o zasady kodeksu postępowania cywilnego. Natomiast duże wspólnoty funkcjonują w oparciu o ustawę o własności lokali. Co jeszcze je różni?

Mała wspólnota mieszkaniowa nie ma formy organizacyjnej i procedury podejmowania uchwał, a także ich zaskarżania. W przypadku tej wspólnoty mieszkaniowej nie trzeba również zwoływać zebrań rocznych, a decyzje zapadają jednomyślnie. Z kolei w dużych wspólnotach decyzje podejmuje się większością głosów. Należy wiedzieć, że prawo do głosowania mają właściciele lokali. Odbywa się to w formie uchwał, przy czym można się od nich odwoływać do sądu powszechnego. W tego rodzaju wspólnocie mieszkaniowej uchwały podejmuje się większością głosów właścicieli lokali. Istotne jest, że liczy się ją wielkością udziałów w danej nieruchomości. W praktyce oznacza to, że im większy jest lokal, tym większe znaczenia ma głos właściciela. Każdy z właścicieli lokali ma prawo zaskarżenia uchwały do sądu. W tym przypadku obowiązuje termin sześciu tygodni liczony od dnia jej podjęcia.

Właściciele (właściciele lokali działając w oparciu o ustawę o własności lokali), przynajmniej raz w roku spotykają się na organizowanym zebraniu. To zarząd wspólnoty mieszkaniowej zajmuje się jego organizacją. Podczas zebrania właściciele lokali zajmują się przede wszystkim (zgodnie z art. 30 ust. 2 uwl):

  • uchwaleniem rocznego planu gospodarczego zarządu nieruchomością wspólną,
  • wysokością opłat na pokrycie kosztów zarządu,
  • całoroczną oceną pracy zarządu, który przedstawia sprawozdanie,
  • podjęciem absolutorium dla zarządu.

Właściciele lokali mogą również dodawać kolejne punkty do porządku zebrania rocznego, lista spraw jest bowiem otwarta.

Czy obowiązkowe jest założenie wspólnoty?

Wszelkie regulacje prawne obejmujące ustanowienie własności lokali są ujęte w Ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. Artykuł 6 Ustawy o własności lokali mówi, iż właściciele lokali, które wchodzą w skład nieruchomości tworzą wspólnotę mieszkaniową. Może ona nabywać prawa i zaciągać zobowiązania. Może też pozywać i być pozwana. Zatem czy założenie wspólnoty mieszkaniowej w Polsce jest obowiązkowe? Należy wiedzieć, że jeśli – przykładowo – w nowo powstałym osiedlu kilka mieszkań jest już wykupionych, a nowi właściciele posiadają księgi wieczyste, wówczas obowiązek zakładania wspólnoty mieszkaniowej nie istnieje. Taka wspólnota tworzy się automatycznie, po wydzieleniu co najmniej jednego lokalu prywatnego.

Istnieją dwa rodzaje wspólnot – pierwszą tworzą maksymalnie 3 lokale, a drugą – więcej niż 3. Adresem wspólnoty mieszkaniowej jest po prostu adres budynku. W przypadku drugiej ze wspólnot istnieje obowiązek podjęcia uchwały o wyborze zarządu. Ten może oczywiście być wybrany przez samą wspólnotę, ale na rynku funkcjonują firmy pełniące obowiązki zarządcze.

Wspólnota mieszkaniowa zajmuje się przede wszystkim bieżącym utrzymaniem nieruchomości oraz reprezentowaniem jej na zewnątrz. Do zadań wspólnoty należą także kontakty z mieszkańcami wspólnoty.

Czy każda wspólnota musi mieć zarząd?

Wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego, na czym polega wspólne zarządzanie nieruchomością. Najczęściej problemy z prawidłowym funkcjonowaniem wspólnoty wynikają z brakiem zainteresowania losem danej nieruchomości wspólnej. Właściciele lokali często nie biorą udziału w zebraniach wspólnoty, co przekłada się na wszystkie inne obszary jej funkcjonowania. Wspólnoty borykają się z problemem braku decyzyjności, bywa że głosowanie nad uchwałami trwa w nieskończoność.

Często właściciele lokali w nieruchomości nie chcą pełnić funkcji członków zarządu wspólnoty mieszkaniowej, zatem nie chcą należeć do zarządu nieruchomością wspólną. Taka sytuacja jest niepożądana ze względu na to, że zarząd jest organem reprezentującym wspólnotę na zewnątrz. Zarząd podejmuje też najważniejsze decyzje w obrębie tak zwanego zwykłego zarządu – zajmuje się należytą dbałością o stan i eksploatację nieruchomości wspólnej i załatwia sprawy bieżące. Bywa, że konieczne jest wyznaczenie zarządcy przymusowego – zdarzają się przypadki, że należy żądać ustanowienia zarządcy przymusowego. Ustanawia się go w przypadku braku powołania zarządu nieruchomości wspólnej, a także w sytuacji gdy powołany zarząd nie wypełnia swoich obowiązków lub narusza zasady prawidłowej gospodarki. Dzieje się tak zwłaszcza w sytuacji, gdy zarząd – z naruszeniem przejrzystości – dokonuje rozliczeń wspólnoty lub też po prostu prowadzi je nieprawidłowo. Za tego rodzaju czynności można uznać bezprawne naliczanie opłat przez zarząd wspólnoty mieszkaniowej czy działanie na niekorzyść wspólnoty mieszkaniowej.

Czy wspólnota mieszkaniowa może nakładać kary finansowe?

Przejdźmy do kwestii finansowych, a zatem czy wspólnota mieszkaniowa może – w Regulaminie porządku domowego – nałożyć kary finansowe na właściciela lokalu – za niestosowanie się do zapisów na przykład dotyczących zachowania na terenie części wspólnych. Takimi sprzecznymi z zasadami zachowaniami są, przykładowo, palenie papierosów na klatce schodowej, nieusunięcie nieczystości czy odchodów zwierzęcia należącego do lokatora. W jaki sposób wspólnota radzi sobie w praktyce z tego rodzaju problemami, gdy niewłaściwe zachowanie czyni korzystanie z części wspólnych nieruchomości trudnymi lub niemożliwymi? Bywa przecież, że uciążliwy najemca we wspólnocie mieszkaniowej skutecznie utrudnia harmonijne życie w jej obrębie innym mieszkańcom.

Na mocy prawa, zgodnie z wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2009 r. sygn. akt II CSK 601/08, Sąd Najwyższy orzekł, że zadaniem wspólnoty mieszkaniowej jest wyłącznie zarządzanie nieruchomością wspólną. Zatem do tych działań wspólnota powinna się ograniczyć. Nie może ona narzucać właścicielowi nieruchomości ograniczeń ani obowiązków, a także żadnych opłat wynikających z przepisów prawa. Zgodnie z tym, kary porządkowe we wspólnocie są niedopuszczalne.

Nie można również obciążać właściciela za działania najemcy lokalu. Tylko ta osoba, która rzeczywiście wyrządziła szkodę jest obowiązana do jej naprawienia. Zgodnie z powyższym, wspólnota mieszkaniowa nie może obciążyć właściciela za jakiekolwiek szkody wyrządzone przez domownika, najemcę, czy jego gościa.

Zdarza się, że właściciele lokali we wspólnocie mieszkaniowej podejmują uchwały dotyczące regulaminu porządku domowego. Sugerują się tego rodzaju dokumentami obowiązującymi w budynkach komunalnych czy też spółdzielniach mieszkaniowych. Należy jednak wiedzieć, że zarówno spółdzielnie, jak i gminy mają w tym zakresie szersze pole manewru i po prostu mogą sobie pozwolić na dużo więcej. Dzieje się tak, ponieważ są właścicielami całego budynku, a nie tylko mają pod swoim zarządem części wspólne danej nieruchomości. Wspólnota mieszkaniowa zatem nie ma prawa ingerować w lokale znajdujące się we wspomnianej nieruchomości. Co więcej, wspólnota mieszkaniowa nie może ingerować w przepisy prawa, może zajmować się i regulować wyłącznie kwestie pominięte lub niedoprecyzowane w obowiązujących przepisach. Należy przy tym pamiętać, że wspólnota mieszkaniowa nie może narzucać właścicielowi lokalu ograniczeń innych niż te, wynikające z przepisów i obowiązujących na mocy prawa. 

Często zdarza się, że regulaminy wspólnoty tworzą osoby nie znające przepisów prawa, dokumenty te mają też niski poziom wkładu merytorycznego czy poprawności językowej. Warto wziąć pod uwagę, że zapisy w regulaminach niezgodne z prawem są po prostu niemożliwe do wyegzekwowania. Zatem właściciel lokalu nie musi stosować się do zapisów regulaminu, które są sprzeczne z polskim prawem. I choć wspólnota – chcąc wymusić stosowanie wspomnianych zapisów – może wystąpić do sądu, to ten staje po stronie właściciela. Wynika z tego, że regulamin porządku domowego nie jest obowiązkowym zapisem. Co więcej, bez niego wspólnota mieszkaniowa będzie funkcjonować, a właściciele lokali mieszkaniowych będą podlegać bezpośrednio pod przepisy prawa. Takie funkcjonowanie wspólnoty mieszkaniowej jest wielokrotnie łatwiejsze, a z pewnością mniej w nim chaosu spowodowanego niejasnymi, nieostrymi i sprzecznymi z prawem zapisami regulaminów.

ADMINS obsługa nieruchomości

Piękny balkon na majówkę!

Majówka to doskonały czas, aby zająć się dekoracją balkonu. Nie masz pomysłu? Przygotowaliśmy mnóstwo inspiracji i zdjęć ładnych balkonów w bloku!

W 2025 roku trendy w aranżacji balkonów skupiają się na tworzeniu przytulnych i funkcjonalnych przestrzeni, które sprzyjają wypoczynkowi i spotkaniom z bliskimi.

Jakie są główne trendy w urządzaniu balkonów w 2025 roku?

Drewno, rattan, bambus i kamień to materiały, które królują w aranżacji balkonów w tym roku. Dodają one wnętrzu ciepła i przytulności, a jednocześnie są wytrzymałe i odporne na warunki atmosferyczne.

Rośliny to nieodłączny element każdego modnego balkonu. W 2025 roku warto postawić na zioła, kwiaty doniczkowe i pnącza, które stworzą zieloną oazę na niewielkiej przestrzeni.

Jakie meble na balkon w bloku?

Na balkonie nie może zabraknąć wygodnych mebli, które pozwolą na relaks w gronie rodziny lub przyjaciół. W tym roku modne są meble modułowe, które można dowolnie aranżować, a także huśtawki i hamaki, które wprowadzą do wnętrza wakacyjny klimat.

Także oświetlenie to ważny element aranżacji każdego wnętrza, a balkon nie jest tu wyjątkiem. W 2025 roku warto postawić na lampki solarne, girlandy świetlne i lampiony, które stworzą magiczną atmosferę wieczorem.

Jak udekorować balkon na Majówkę?

Dekoracje to doskonały sposób na spersonalizowanie aranżacji balkonu i nadanie mu niepowtarzalnego charakteru.

W tym roku modne są tekstylia, takie jak dywany, koce i poduszki, a także dekoracje z naturalnych materiałów, takie jak kamienne figurki i drewniane doniczki.

Jak urządzić balkon krok po kroku?

Określ funkcję balkonu: zastanów się, do czego chcesz wykorzystywać swój balkon. Czy ma to być miejsce do relaksu, pracy, zabawy z dziećmi, a może uprawy ziół?

Dopasuj meble do wielkości balkonu: nie kupuj zbyt dużych mebli, które zagracą całą przestrzeń. Postaw na funkcjonalne i kompaktowe meble, które można dowolnie aranżować.

Zadbaj o zieleń: rośliny to nie tylko dekoracja, ale również naturalny filtr powietrza. Wybierz rośliny, które dobrze znoszą warunki panujące na balkonie i zapewnij im odpowiednią pielęgnację.

Stwórz przytulną atmosferę: oświetlenie i dodatki to doskonały sposób na stworzenie przytulnej atmosfery na balkonie. Wybierz lampki, które stworzą magiczny klimat wieczorem, a także dekoracje, które odzwierciedlają Twój styl i osobowość.

Nie zapomnij o dekoracjach: na balkonie mogą przydać się również takie elementy, jak stolik kawowy, parasol lub markiza, które zapewnią komfort i ochronę przed słońcem.

Urządzając balkon, pamiętaj o tym, aby stworzyć przestrzeń, która będzie dla Ciebie komfortowa i funkcjonalna. Wybierz meble i dodatki, które odzwierciedlają Twój styl i osobowość, a balkon stanie się Twoim ulubionym miejscem do odpoczynku.

ADMINS obsługa nieruchomości

Samowolne zajęcie części wspólnej

Samowolne zajęcie części wspólnej przez sąsiada to sytuacja, w której sąsiad bez zgody pozostałych współwłaścicieli lub wspólnoty mieszkaniowej wykorzystuje lub zajmuje część nieruchomości, która należy do tak zwanych części wspólnych. Może to dotyczyć korytarzy, klatek schodowych, piwnic, strychów, podwórza, parkingów, które są współwłasnością wszystkich mieszkańców budynku. W artykule wyjaśniamy czy samowolne zajęcie części wspólnej nieruchomości oraz czy ingerencja w części wspólne nieruchomości są dozwolone.

Czy właściciel lokalu może zrezygnować z udziału w części wspólnej nieruchomości?

Właściciel lokalu nie może jednostronnie zrezygnować z udziału w części wspólnej nieruchomości. W polskim systemie prawnym dotyczącym współposiadania rzeczy wspólnej, udział w częściach wspólnych nieruchomości jest ściśle związany z własnością lokalu i nie może być od niego oddzielony.

Zgodnie z przepisami ustawy o własności lokali, każdy właściciel lokalu ma udział w częściach wspólnych nieruchomości, takich jak klatki schodowe, dachy, elewacje, fundamenty, instalacje wspólne – wodociągowe, kanalizacyjne, elektryczne, grzewcze, itp. Udział właściciela i pozostałych właścicieli jest proporcjonalny do wielkości powierzchni użytkowej lokalu, jest niezbywalny oraz nierozdzielny od prawa własności lokalu. Innymi słowy, zakup lub sprzedaż lokalu automatycznie wiąże się z przejęciem udziału w częściach wspólnych nieruchomości wspólnej. Idąc za tym stwierdzeniem, udział w częściach wspólnych jest prawem związanym ściśle z własnością lokalu w danej nieruchomości wspólnej. Prawo to obejmuje zarówno prawa do korzystania z części wspólnej nieruchomości, jak i obowiązki związane z ich utrzymaniem. Rezygnacja z udziału w części wspólnej nieruchomości mogłaby prowadzić do sytuacji, w której koszty utrzymania tych części (części budynku), musieliby ponosić pozostali właściciele. Ponadto, gdyby istniała możliwość rezygnacji z udziału w częściach wspólnych, mogłoby to komplikować kwestie prawne związane z zarządzaniem nieruchomością i odpowiedzialnością za jej utrzymanie.

W związku z tym, nawet jeśli właściciel lokalu chciałby zrezygnować z udziału w częściach wspólnych, na przykład w celu uniknięcia kosztów utrzymania, nie ma takiej możliwości prawnej. Udział ten jest nierozerwalną częścią prawa własności lokalu.

Kto odpowiada za części wspólne nieruchomości?

Za części wspólne budynku odpowiadają wszyscy właściciele lokali w danej nieruchomości, jednak w praktyce zarządzanie tymi częściami jest zorganizowane poprzez działania wspólnoty mieszkaniowej, spółdzielni mieszkaniowej lub innego podmiotu zarządzającego nieruchomością, specjalizujące się w świadczeniu usług tego rodzaju. W przypadku wspólnot mieszkaniowych, czyli nieruchomości, gdzie jest co najmniej kilku właścicieli lokali, odpowiedzialność za zarządzanie nieruchomością wspólną spoczywa na zarządzie wspólnoty lub zarządcy wyznaczonym przez wspólnotę. Zarząd wspólnoty jest wybierany przez właścicieli lokali na podstawie uchwały. Zarządca wykonuje czynności administracyjne, takie jak dbanie o konserwację i naprawy, zarządzanie finansami wspólnoty oraz organizowanie przetargów na usługi związane z utrzymaniem nieruchomości. Każdy właściciel lokalu jest współwłaścicielem części wspólnych i ponosi proporcjonalną odpowiedzialność finansową za ich utrzymanie. Wspólnota mieszkaniowa podejmuje uchwały, które mogą dotyczyć na przykład remontów, modernizacji czy innych inwestycji dotyczących części wspólnych.

W przypadku budynków należących do spółdzielni mieszkaniowych, to spółdzielnia jest odpowiedzialna za zarządzanie częściami wspólnymi nieruchomości. Zarząd spółdzielni podejmuje decyzje dotyczące konserwacji, remontów, zarządzania finansami itp. Spółdzielnia finansuje te działania z opłat członkowskich, które wnoszą członkowie spółdzielni, tj. właściciele lokali lub osoby wynajmujące).

Bywa, że wspólnota mieszkaniowa decyduje się powierzyć zarządzanie częściami wspólnymi profesjonalnej firmie zarządzającej nieruchomościami. W takim przypadku firma ta wykonuje zadania zlecone przez wspólnotę, ale ostateczna odpowiedzialność finansowa i decyzyjna nadal spoczywa na właścicielach lokali.

Jakie są obowiązki dotyczące części wspólnych? Wśród nich znajdują się utrzymanie i konserwacja, tj. regularne naprawy, konserwacja instalacji, dbanie o estetykę i bezpieczeństwo części wspólnych – czyszczenie, odśnieżanie czy naprawy dachu. Każdy właściciel jest zobowiązany do udziału w kosztach utrzymania części wspólnych, proporcjonalnie do swojego udziału. Niektóre decyzje o większych inwestycjach, remontach czy zmianach w użytkowaniu części wspólnych muszą być podejmowane przez wspólnotę lub spółdzielnię, często poprzez uchwały głosowane na zebraniach właścicieli.

Odpowiedzialność jest więc rozproszona, ale ostateczna kontrola i decyzje spoczywają na właścicielach lokali we wspólnocie lub spółdzielni, a bieżące zarządzanie może być przekazywane wybranemu zarządcy lub firmie zarządzającej.

Co oznacza udział w częściach wspólnych?

Udział w częściach wspólnych oznacza prawo współwłaściciela lokalu do korzystania z tych części nieruchomości, które są wspólne dla wszystkich właścicieli lokali w danym budynku. Jednocześnie jest to również obowiązek partycypacji w kosztach ich utrzymania. Udział ten jest proporcjonalny do wielkości powierzchni użytkowej lokalu w stosunku do całkowitej powierzchni użytkowej wszystkich lokali w danej nieruchomości.

Części nieruchomości wspólne to te części, które nie są przypisane do konkretnego lokalu mieszkalnego, lecz służą do użytku właścicieli lokali lub są niezbędne do funkcjonowania całego budynku. Przykładami części wspólnych są klatki schodowe, korytarze, windy, dachy, fundamenty, elewacje, wewnętrzne instalacje techniczne (wodociągowe, kanalizacyjne, elektryczne, grzewcze), piwnice, strychy (jeśli nie są przynależne do konkretnego lokalu), tereny wokół budynku, podwórka, miejsca parkingowe (jeśli nie są przypisane do konkretnych lokali).

Omawiając sferę uprawnień właściciela należy wiedzieć, iż udział w częściach wspólnych daje właścicielowi prawo do współkorzystania z tych części zgodnie z ich przeznaczeniem, na równi z innymi właścicielami lokali. Przykładowo, każdy właściciel może korzystać z klatki schodowej, windy czy podwórka.

Udział w częściach wspólnych wiąże się z obowiązkiem ponoszenia kosztów ich utrzymania. Właściciel lokalu partycypuje w kosztach konserwacji, napraw, modernizacji, remontów itp. proporcjonalnie do wielkości udziałów w częściach wspólnych. Udział ten określa, jaką część kosztów właściciel musi ponosić. Należy podkreślić, że udział w częściach wspólnych jest integralną częścią prawa własności lokalu i nie może być od niego oddzielony ani sprzedany oddzielnie. Gdy sprzedajesz lokal, automatycznie przenosisz na nabywcę swój udział w częściach wspólnych. Wspólnota mieszkaniowa podejmuje decyzje dotyczące zarządzania częściami wspólnymi (np. remonty, modernizacje) poprzez głosowanie, a głosy są liczone w oparciu o udziały poszczególnych właścicieli. Właściciel z większym udziałem w częściach wspólnych ma więc większą siłę głosu przy podejmowaniu decyzji.

Wspomniany udział jest zwykle wyrażany jako ułamek, którego licznik stanowi powierzchnia użytkowa danego lokalu, a mianownik – suma powierzchni użytkowych wszystkich lokali w nieruchomości. W praktyce oznacza to, że właściciel większego lokalu ma większy udział w częściach wspólnych niż właściciel mniejszego lokalu. Przykładowo, jeśli w budynku znajdują się cztery mieszkania o powierzchniach 50 m², 75 m², 100 m² i 125 m², to całkowita powierzchnia użytkowa wynosi 350 m². Właściciel mieszkania o powierzchni 50 m² ma udział w częściach wspólnych równy 50/350, czyli 1/7.

Kto jest właścicielem części wspólnej?

Właścicielami części wspólnych nieruchomości są wszyscy właściciele poszczególnych lokali w danym budynku. Każdy właściciel lokalu jest jednocześnie współwłaścicielem części tworzących nieruchomość wspólną, a jego udział w tej współwłasności jest proporcjonalny do wielkości jego lokalu w stosunku do całkowitej powierzchni użytkowej wszystkich lokali w nieruchomości. Części wspólne nie należą do jednego właściciela, lecz są współwłasnością wszystkich właścicieli lokali. Każdy z nich posiada określony udział w tych częściach, wyrażony jako ułamek. Udział ten jest nierozłączny z prawem własności lokalu i automatycznie przechodzi na nowego właściciela w przypadku sprzedaży lokalu.

Części wspólne nieruchomości są współwłasnością wszystkich właścicieli lokali w budynku, a każdy z nich ma określony udział w tej współwłasności, który jest nierozłączny z prawem własności lokalu.

Gdy sąsiad zajmuje część wspólną nieruchomości bez zgody pozostałych współwłaścicieli lub wspólnoty mieszkaniowej, dochodzi do naruszenia prawa współwłasności. Taka sytuacja jest niezgodna z przepisami prawa i może prowadzić do konfliktów oraz konieczności podjęcia działań prawnych w celu przywrócenia stanu zgodnego z prawem. Istnieje także regulamin użytkowania części wspólnych. Czym jest utrudnianie korzystania z części wspólnej nieruchomości? Jak łamane są zasady korzystania z części wspólnych w budynku? W szczególności wymienić należy:

  • postawienie mebli, rowerów, wózków dziecięcych czy innych przedmiotów na korytarzu bez zgody wspólnoty,
  • zagrodzenie części podwórka lub ogródka i wykorzystywanie go jako prywatny teren,
  • zajęcie piwnicy, strychu lub innego pomieszczenia wspólnego i używanie go wyłącznie na swoje potrzeby,
  • zainstalowanie klimatyzatora, anteny czy innych urządzeń na elewacji budynku będącej częścią wspólną, bez zgody wspólnoty. 

Pierwszym krokiem w rozwiązaniu sprawy (gdy sąsiad zagrodził część wspólną) powinno być polubowne rozwiązanie problemu. Można spróbować, razem z pozostałymi współwłaścicielami, porozmawiać z sąsiadem i wyjaśnić, że jego działanie narusza prawo współwłasności i utrudnia korzystanie z części wspólnych innym właścicielom. Czasami taka rozmowa wystarcza, aby sąsiad zrozumiał problem i usunął swoje rzeczy. Jeśli rozmowa z sąsiadem nie przynosi efektu, należy zgłosić sprawę zarządowi wspólnoty mieszkaniowej lub zarządcy budynku. Zarząd ma obowiązek dbać o przestrzeganie regulaminu wspólnoty i prawidłowe zarządzanie częściami wspólnymi. Może on wysłać do sąsiada oficjalne pismo z żądaniem usunięcia rzeczy z części wspólnych. Wspólnota mieszkaniowa może podjąć uchwałę w sprawie usunięcia przedmiotów z części wspólnych lub uporządkowania sposobu korzystania z tych części. Uchwała może też przewidywać sankcje dla osób, które naruszają zasady współwłasności.

W ostateczności, jeśli sąsiad nadal nie reaguje, można wnieść sprawę do sądu najwyższego. Może on nakazać sąsiadowi przywrócenie stanu zgodnego z prawem, usunięcie rzeczy z części wspólnych, a nawet zasądzić odszkodowanie za bezprawne korzystanie z tych części. W niektórych przypadkach, zwłaszcza gdy samowolne zajęcie części wspólnej nieruchomości stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa (np. blokowanie wyjścia ewakuacyjnego), można zgłosić sprawę do odpowiednich służb, takich jak straż pożarna czy inspekcja budowlana.

Zajęcie części wspólnych przez sąsiada bez zgody wspólnoty jest naruszeniem prawa i może być kwestionowane zarówno przez innych właścicieli, jak i przez zarząd wspólnoty mieszkaniowej. W takiej sytuacji należy działać w sposób formalny, zaczynając od rozmowy i zgłoszenia sprawy zarządowi, a w razie potrzeby rozszerzając działania do postępowania sądowego, w celu przywrócenia porządku i bezpieczeństwa dla wszystkich współwłaścicieli budynku.

ADMINS obsługa nieruchomości

Remont klatek schodowych

Remont klatek schodowych w budynku Wspólnoty Mieszkaniowej Smocza 14A – 14B

Remont klatek schodowych. Z radością informujemy mieszkańców o zakończeniu remontu klatek schodowych Wspólnoty Mieszkaniowej ul. Smocza 14A i 14B. Prace, które miały na celu poprawę estetyki oraz funkcjonalności naszych przestrzeni wspólnych, zostały pomyślnie zakończone, a efekty są naprawdę imponujące!

W ramach przeprowadzonych prac, klatki schodowe zostały odnowione w jasnych, przyjemnych kolorach, co sprawiło, że stały się bardziej przyjazne i optycznie większe. Dodatkowo, wymiana oświetlenia na nowoczesne, energooszczędne lampy poprawiła widoczność oraz przyczyniła się do zmniejszenia kosztów energii. To nie tylko poprawiło estetykę, ale także zwiększyło bezpieczeństwo, co jest szczególnie ważne dla rodzin z dziećmi oraz osób starszych.

Sukces tego projektu to efekt współpracy wszystkich mieszkańców oraz zarządu wspólnoty. Wielkie brawa dla Was! Dzięki zaangażowaniu wszystkich stron, udało się zrealizować projekt, który znacząco poprawia jakość życia. Mamy nadzieję, że nowa estetyka klatek zainspiruje nas do dbania o nasze wspólne przestrzenie.

Chcielibyśmy serdecznie podziękować zarządowi wspólnoty, za ich ciężką pracę i zaangażowanie w realizację tego projektu. To dzięki ich determinacji oraz umiejętności zarządzania remont przebiegł sprawnie i bezproblemowo.

Admins, zachęca wszystkich mieszkańców do aktywnego uczestnictwa w dalszym dbaniu o wspólnotę. Razem możemy stworzyć jeszcze lepsze miejsce do życia!


ADMINS obsługa nieruchomości

Remont balkonów oraz elewacji

Remont balkonów oraz elewacji na budynku Wspólnoty Mieszkaniowej M. Konopnickiej 5-11

Na naszym osiedlu dzieje się naprawdę wiele! Podejmowane są liczne inicjatywy mające na celu poprawę komfortu życia mieszkańców oraz estetyki otoczenia. Wśród ostatnich działań warto wyróżnić remont przeprowadzony na jednym z budynków mieszkalnych, który znacząco wpłynął na jego wygląd i funkcjonalność.

Na budynku należącym do wspólnoty mieszkaniowej, którą zarządza firma Admins, zakończono kompleksowy remont balkonów oraz trzech ścian elewacji. Prace te przyczyniły się nie tylko do poprawy estetyki budynku, ale także do zwiększenia jego trwałości i bezpieczeństwa. Wspólne wysiłki mieszkańców oraz zarządu wspólnoty zaowocowały pozytywnymi zmianami, które z pewnością docenią wszyscy lokatorzy.

Serdeczne brawa oraz ogromne podziękowania należą się zarządowi wspólnoty mieszkaniowej M. Konopnickiej 5-11 za zaangażowanie i skuteczne doprowadzenie remontu do końca. Dzięki takim inicjatywom nasze osiedle staje się coraz piękniejsze i bardziej przyjazne dla mieszkańców!


ADMINS obsługa nieruchomości

ADMINS – 24/28.02.2025 Pracujemy w trybie zdalnym

UWAGA! Pracujemy w trybie zdalnym

Od dnia 24.02.2025 (poniedziałek) do dnia 28.02.2025 (piątek) biuro ADMINS pracuje w trybie zdalnym.

W tym czasie zapewniamy obsługę telefoniczną i mailową w godz. 11:00 – 15:00 do poniedziałku do czwartku.

Zapraszamy do kontaktu pod numerem telefonu 91 885 64 16 lub mail biuro@admins.com.pl

Za utrudnienia przepraszamy.

Od dnia 03.03.2025 (poniedziałek) zapraszamy wszystkich klientów ADMINS od obsługi bezpośredniej do Nowego Oddziału ADMINS Flisacza pod adresem: 74-100 Gryfino ul. Flisacza 5A lok. 2

ADMINS obsługa nieruchomości

Nowy paczkomat na terenie Wspólnoty Mieszkaniowej

Nowy paczkomat na terenie Wspólnoty Mieszkaniowej Flisacza 39-41

Automaty paczkowe, potocznie zwane paczkomatami, wprost zalały Polskę. Tego typu urządzenia do nadawania i odbierania przesyłek znajdują się już w każdym mieście, a nawet na obszarach wiejskich. Ekspansja paczkomatów to duża wygoda dla użytkowników ale również korzyści finansowe dla Wspólnoty.

Instalacja paczkomatu to efekt współpracy Admins oraz Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej Flisacza 39-41. Realizacja tego projektu wymagała wielu rozmów, ustaleń i zaangażowania, ale dzięki wspólnemu działaniu udało się uzyskać sukces.


ADMINS obsługa nieruchomości

Cisza nocna – jak i gdzie zgłosić zakłócanie?

Cisza nocna obowiązuje każdego mieszkańca bloku wielorodzinnego czy domku jednorodzinnego. Bez względu na to, czy mieszkamy w mieście czy na wsi. To właśnie zakłócanie ciszy nocnej jest najczęstszym powodem interwencji służb porządkowych nocą. W artykule wyjaśnimy, czym jest wspomniana cisza nocna oraz kiedy, tj. w jakich godzinach bezwzględnie trzeba przestrzegać ciszy nocnej. Z artykułu dowiecie się, o której jest cisza nocna. Omówimy również przepisy prawa regulujące zakłócanie ciszy nocnej, a także gdzie zgłosić zakłócanie ciszy nocnej, żeby skutecznie pozbyć się problemu z nadmiernie hałasującym sąsiadem.

Cisza nocna – czym jest jej zakłócanie?

Gdzie zgłosić zakłócanie ciszy nocnej? By móc odpowiedzieć na to pytanie, trzeba przede wszystkim wiedzieć, czym cisza nocna oraz co to jest zakłócanie ciszy nocnej. Pojęcie ciszy nocnej nie jest zdefiniowane w kodeksie wykroczeń, a zakłócanie ciszy nocnej nie jest w Polsce uznawane za wykroczenie czy też przestępstwo. I choć cisza nocna jest w naszym kraju wyłącznie pojęciem zwyczajowym, to nie można jej bezkarnie zakłócać.

Nie można też – bez konsekwencji – hałasować w nocy. Pomimo tego, że kodeks nie zawiera pojęcia ciszy nocnej, w takich przypadkach stosuje się inne regulacje. Przykładowo, jest nim art. 51 par. 1 tegoż kodeksu. Stanowi on, iż karze aresztu podlega osoba, która krzykiem, hałasem, alarmem lub każdym innym wybrykiem zakłóca porządek publiczny i spokój oraz spoczynek nocny. Artykuł ten odnosi się również do zachowania wywołującego zgorszenie w miejscu publicznym.

Należy wiedzieć, iż wymienione zachowania podlegają karze aresztu, a także ograniczeniu wolności czy grzywny. Warto również mieć świadomość, że przytoczony wyżej przepis dotyczy zakłócania ciszy i zakłócania spokoju bez względu na porę. Innymi słowy, niemal każde zakłócenie spokoju czy też zachowanie, które odbiega od społecznej normy, można uznać na zakłócanie spokoju. Ponadto zakłócanie spokoju w tym znaczeniu to zachowania, które wzbudzają niepokój, ingerują w ustalony porządek czy normy społeczne. Warto przy tym wiedzieć, że zakłócanie ciszy w dzień jest traktowane na równi do zakłócania ciszy nocnej. Oba są wykroczeniami. I choć ustawa nie normuje godzin od 22 do 6 rano jako godzin spoczynku nocnego, to sądy respektują w tym zakresie zapisy prawa zwyczajowego.

Należy przy tym wiedzieć, że spokój można zakłócić poprzez krzyki, hałas, alarm, itp. Ponadto imprezy, zwłaszcza nocne, zakłócanie ciszy podczas dnia, a także zbyt głośne słuchanie muzyki czy prace remontowe mogą być powodem interwencji policji. Wszystkie wymienione naruszają prawo do odpoczynku.

Czym jest zakłócanie ciszy nocnej?

W bloku wielorodzinnym godziny, w których obowiązuje cisza nocna określają zapisy regulaminu spółdzielni czy wspólnoty mieszkaniowej. Wspomniany regulamin obowiązuje wszystkich lokatorów budynku. Od której godziny jest cisza nocna? Czy co zrobić, gdy sąsiedzi hałasują w nocy? Jak pisaliśmy, przyjęty jest czas trwania ciszy nocnej. Zgodnie z nim, cisza nocna trwa i obowiązuje pomiędzy 22:00 a 6:00 rano. Należy zatem zapamiętać, że w tych godzinach obowiązuje cisza nocna. Warto jednak wiedzieć, że regulamin wspólnoty może określić inne godziny jako te, w których obowiązuje cisza nocna. Wspólnota ma prawo – w sytuacji systematycznego zakłócania ciszy nocnej przez lokatora – skorzystać z art. 16 Ustawy o własności lokali. Przepis ten stosuje się, gdy zarówno interwencja policji, jak i nałożony mandat nie skutkują.

Natomiast ciszę nocną obowiązującą w bloku czy budynku wielorodzinnym ustala się przepisami wewnętrznymi danej wspólnoty. Tego rodzaju regulaminy obowiązują również w akademikach czy hotelach. Zgodnie z ich zapisami, nie tylko godziny, ale i sam poziom hałasu są ściśle ustalone. Wspomniany wyżej poziom hałasu nie powinien przekraczać 50-60 decybeli dla bezproblemowego współżycia w budynku wielorodzinnym. Jeśli wykracza poza tę granicę, jest to już zakłócanie i zagłuszanie ciszy nocnej. W takiej sytuacji można wezwać policję i zgłosić zakłócanie spokoju przybyłym na miejsce zdarzenia funkcjonariuszom.

Zgodnie z art. 144 kodeksu cywilnego – także właściciele nieruchomości położonych na wsi nie są bezkarni (jego zapisy dotyczą też właścicieli domów). Również oni muszą się powstrzymać od wszelkich działań zakłócających ciszę nocną, które przeszkadzają w korzystaniu z sąsiednich nieruchomości. W tej sytuacji nadmierny hałas i głośne zachowanie w dzień czy w nocy mogą być przyczyną wezwania policji.

Cisza nocna – Jak się zachować przy zakłócaniu?

Jak się zachować, jeśli sąsiad zakłóca ciszę nocną? Co zrobić, gdy mamy do czynienia z zakłócaniem ciszy nocnej w bloku? Zawsze pierwszym krokiem – jeśli zastanawiamy się co zrobić, gdy sąsiedzi hałasują w nocy – powinno być kulturalne zwrócenie uwagi sąsiadowi oraz prośba o uciszenie w godzinach trwania ciszy nocnej. Jednak musimy być przygotowani na to, że nasza prośba nie poskutkuje i uciążliwy sąsiad nie zmieni swojego zachowania. Wówczas, jeśli wystosowana prośba nie przyniesie oczekiwanych efektów, kolejnym krokiem jest zgłoszenie sprawy na policję. Także straż miejska zajmuje się tego rodzaju sprawami, zatem i straży miejskiej można zgłaszać nadmierny hałas w nocy.

Dobrze jest wiedzieć, że wspomniane zgłoszenie można zrobić pisemnie lub telefonicznie. Najczęściej interwencja policji kończy się upomnieniem głośnego sąsiada. Szczególnie, jeśli wspomniane naruszenie i zakłócenie ciszy nocnej zdarzyło się sąsiadowi pierwszy raz. Natomiast w sytuacji, kiedy sąsiad jest stale uciążliwy i wciąż łamie zasady ciszy nocnej, albo gdy nie podporządkowuje się do wcześniejszych upomnień policji, wówczas wspomniana policja może wystawić mandat czy też skierować sprawę do sądu. Należy podkreślić, że także odmowa przyjęcia mandatu będzie skutkować skierowaniem sprawy do sądu. Przy czym każdą sprawę sąd zawsze traktuje indywidualnie.

Cisza nocna – Co grozi za zakłócanie?

Co grozi za zakłócanie ciszy nocnej? Zgodnie z obowiązującym kodeksem wykroczeń, na osobę zakłócającą ciszę nocną można nałożyć karę grzywny lub areszt. Stosuje się nawet ograniczenie wolności. Jeśli sąd zasądza karę grzywny, najczęściej jest ona w kwocie mandatu policyjnego, jednak powiększona o koszty sądowe. Warto także mieć świadomość, zwłaszcza mieszkając w bloku, iż każde zakłócenia ciszy nocnej w bloku można zgłosić na policję oraz do władz spółdzielni mieszkaniowej czy też do zarządcy nieruchomości należącej do wspólnoty. Warto również wiedzieć, że na podstawie art. 16 ustawy o własności, uciążliwego lokatora, który zakłóca hałasem spoczynek nocny można nawet eksmitować z nieruchomości wspólnej (dzieje się tak również wtedy, gdy właściciel lokalu zalega długotrwale z opłatami za lokal).

Dobrze jest mieć na względzie, że jeśli planujemy remont i związane z nim głośne ponad miarę prace budowlano-remontowe, imprezę okolicznościową lub inne głośne wydarzenie w swoim mieszkaniu, warto wcześniej z nimi o tym porozmawiać. Warto uprzedzić współlokatorów o tym, że w naszym mieszkaniu lub lokalu, przez określony czas i w pewnych godzinach, będzie głośno. Jak jeszcze poinformować sąsiadów? Można również wywiesić na tablicy ogłoszeniowej w bloku informację o planowanym zdarzeniu. Jeśli nie uprzykrzamy sąsiadom nagminnie życia, z pewnością zrozumieją planowany remont mieszkania czy imprezę okolicznościową. Jednak tylko pod warunkiem, że tego typu zdarzenia nie odbywają się u nas nagminnie.

Warto podkreślić w tym miejscu, że zakłócanie ciszy nocnej jest w Polsce jedynie pojęciem prawa zwyczajowego. Absolutnie nie wolno jednak go łamać. Należy kierować się zasadą, że przecież każdemu lokatorowi przysługuje prawo do odpoczynku. Jeśli sąsiedzi wezwą policję, ta może nałożyć mandat karząc uciążliwego sąsiada, może też zgłosić sprawę do sądu.

Czy można anonimowo zgłosić zakłócanie ciszy nocnej?

Gdzie zgłosić zakłócanie spokoju? Chcąc przywrócić porządek i spokój w nocy, sprawę nadmiernego hałasu można, a nawet należy zgłosić na policję lub do straży miejskiej. To najskuteczniejsza droga na uzyskanie spokoju w nocy. Jak zgłosić zakłócanie spokoju? Należy wiedzieć, iż zakłócanie ciszy nocnej czy hałasy ponad przeciętna miarę można zgłosić anonimowo. Jest to ważna informacja, szczególnie jeśli nie chcemy go robić jawnie z obawy o swoje bezpieczeństwo.

Jak już pisaliśmy wcześniej, w Polsce, zakłócanie ciszy nocnej jest uznawane za wykroczenie i podlega sankcjom. Od której godziny jest cisza nocna?  Cisza nocna zazwyczaj trwa od godziny 22:00 do 6:00 rano. Lokatorzy mają prawo do spokoju w tych godzinach, a naruszenie wspomnianego spokoju może być zgłaszane odpowiednim służbom. Każdy mieszkaniec, któremu przeszkadza hałas w wyniku – przykładowo – głośnej imprezy, może zgłosić zakłócenie ciszy nocnej. Ma do tego prawo.

Jak zgłosić zakłócanie ciszy nocnej?

Zatem jak zgłosić zakłócanie ciszy nocnej? Czy wiecie jak zgłosić zakłócanie spokoju? Przykładowo, można to zrobić anonimowo – zwłaszcza jeśli obawiamy się o swoje bezpieczeństwo. Zatem aby zgłosić anonimowo zakłócanie ciszy nocnej, można skorzystać z kilku ogólnodostępnych opcji:

  • telefonicznie – dzwoniąc na numer alarmowy 112 lub bezpośrednio do najbliższej jednostki policji. Podczas rozmowy można poprosić o zachowanie anonimowości. Ważne jest jednak, aby podać dokładny adres, gdzie dochodzi do zakłócania ciszy, oraz opisać charakter naruszenia (np. głośna muzyka, krzyki, szczekanie psa),
  • listownie – można również wysłać anonimowe zgłoszenie pocztą do najbliższej jednostki policji. W zgłoszeniu należy zawrzeć jak najwięcej informacji na temat naruszenia ciszy nocnej, ale nie trzeba podawać swoich danych osobowych.

Możliwe jest również zgłoszenie zakłócania ciszy nocnej online. Jeśli zgłoszenie zakłócania ciszy nocnej będzie anonimowe, wówczas policja nie będzie mieć możliwości ukarania sprawców. Będzie mogła jedynie poprosić zbyt głośnych sąsiadów o to, by się ciszej zachowywali. Ponadto należy mieć świadomość, że choć anonimowość może być zachowana, dla skuteczności działania policji ważne jest, by zgłoszenie zakłócania spokoju było jak najbardziej konkretne i zawierało wystarczająco dużo informacji, aby służby mogły odpowiednio zareagować. Jednocześnie trzeba wiedzieć, że zgłaszanie fałszywych informacji jest przestępstwem, dlatego ważne jest, aby robić to odpowiedzialnie.

Gdzie zadzwonić w przypadku zakłócania ciszy nocnej?

W Polsce, w przypadku zakłócania ciszy nocnej, można skontaktować się z najbliższą jednostką policji dzwoniąc na numer alarmowy 112 lub na numer alarmowy Policji, 997. Można również spróbować skontaktować się ze spółdzielnią mieszkaniową lub zarządcą wspólnoty mieszkaniowej. Oni również mogą podjąć działania w celu rozwiązania problemu zakłócania ciszy nocnej.

Najczęściej, w przypadku zakłócania ciszy nocnej, osoba odpowiedzialna za nadmierny hałas może zostać ukarana mandatem karnym lub innymi sankcjami, takimi jak ostrzeżenie, pouczenie, czy nawet grzywna. Kwota mandatu może się różnić w zależności od od tego, jak poważne było naruszenie. Ponadto, w przypadku powtarzających się naruszeń, osoba odpowiedzialna może być pociągnięta do odpowiedzialności karno-administracyjnej.

ADMINS obsługa nieruchomości

Monitoring we wspólnocie mieszkaniowej a RODO

Monitoring wizyjny we wspólnocie mieszkaniowej, a takżew miejscach publicznych i prywatnych, staje się coraz bardziej powszechny. Jego celem jest zapewnienie bezpieczeństwa mieszkańcom i ochrony mienia przed kradzieżami czy aktami wandalizmu. Jednak wprowadzenie kamer w przestrzeni wspólnej, szczególnie w kontekście wspólnot mieszkaniowych, musi uwzględniać przepisy o ochronie danych osobowych, w szczególności rozporządzenie RODO. W artykule omówimy zasady, które należy respektować, aby monitoring wizyjny we wspólnocie mieszkaniowej był zgodny z prawem.

Czy monitoring podlega pod RODO?

RODO (Rozporządzenie o Ochronie Danych Osobowych, znane również jako GDPR) to unijne rozporządzenie wprowadzone w maju 2018 roku, które określa zasady ochrony danych osobowych na terenie Unii Europejskiej. Jego celem jest zapewnienie odpowiedniego poziomu ochrony danych osób fizycznych, w tym prawa do prywatności, a także regulacja działań firm, instytucji i wspólnot, które przetwarzają dane osobowe.

Wprowadzenie systemu monitoringu wizyjnego w budynkach mieszkalnych na danym obszarze musi być zgodne z prawem, a więc także z przepisami RODO. Jest to montaż urządzeń umożliwiających poprawę bezpieczeństwa mieszkańców wspólnoty. Decyzja o zamontowaniu kamer na terenie wspólnoty mieszkaniowej (na przykład na korytarzach, w windach, na parkingach czy w garażach podziemnych) musi być podjęta przez wspólnotę mieszkaniową na drodze uchwały. Najczęściej wymagana jest zgoda większości właścicieli lokali.

Zgodnie z przepisami RODO, przetwarzanie danych osobowych musi być celowe i proporcjonalne. Oznacza to, że monitoring wizyjny we wspólnocie mieszkaniowej powinien być stosowany tylko wtedy, gdy jest to niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa mieszkańców oraz ich mienia. Nagrania z kamer nie mogą być wykorzystywane w innych celach, takich jak na przykład monitorowanie codziennych działań mieszkańców.

RODO wymaga, aby osoby, które znajdują się w zasięgu kamer, były odpowiednio informowane o fakcie monitoringu – do tego celu służy odpowiednie oznaczenie terenu. We wspólnocie mieszkaniowej, gdzie nastąpiła instalacja monitoringu, muszą być wywieszone tablice informacyjne, które wyraźnie wskazują na obecność kamer. Dodatkowo mieszkańcy powinni być poinformowani o:

  • administratorze danych, który jest odpowiedzialny za przetwarzanie nagrań,
  • celu monitoringu,
  • czasie przechowywania nagrań,
  • przysługujących prawach, tj. prawie do dostępu do swoich danych oraz do ich usunięcia.

Kto ma dostęp do monitoringu wspólnoty mieszkaniowej

 poprawę bezpieczeństwa mieszkańców, zwłaszcza w miejscach zagrożonych. Zgodnie z tymi regulacjami, nie każdy może przeglądać nagrania z kamer – dostęp do nich mają tylko wyznaczone osoby i instytucje, a zasady dostępu powinny być jasno określone. Zatem wspomniany dostęp do nagrań mają:

  • administrator danych – jest nim zazwyczaj zarząd wspólnoty mieszkaniowej odpowiedzialny za zarządzanie nagraniami z monitoringu. To on decyduje o tym, kto może uzyskać dostęp do danych oraz na jakich zasadach. Administrator musi zapewnić, że dostęp do nagrań będzie ograniczony do osób, które mają uzasadnioną potrzebę ich przeglądania i że dane są przetwarzane zgodnie z przepisami prawa;
  • zarządca wspólnoty mieszkaniowej lub zarząd wspólnoty – osoby wyznaczone przez zarząd wspólnoty, często w ramach zarządcy nieruchomości, mogą mieć dostęp do monitoringu. Zarząd lub zarządca są odpowiedzialni za właściwe zarządzanie danymi, co obejmuje również monitoring. Ich dostęp musi być jednak ograniczony do uzasadnionych przypadków, tj. gdy trzeba przejrzeć nagrania po zgłoszeniu incydentu (kradzieży, wandalizmu, uszkodzenia mienia itp.);
  • podmioty obsługujące monitoring – jeśli wspólnota mieszkaniowa zleciła zarządzanie monitoringiem firmie zewnętrznej, to ta firma (tzw. podmiot przetwarzający dane) może mieć dostęp do nagrań w zakresie niezbędnym do obsługi systemu. Podmiot ten działa jednak na podstawie umowy z administratorem danych i jest zobowiązany do przestrzegania przepisów RODO;
  • policja i inne organy ścigania – policja oraz inne organy ścigania mogą uzyskać dostęp do nagrań z monitoringu w przypadku, gdy prowadzą postępowanie dotyczące przestępstw lub wykroczeń, do których doszło na terenie wspólnoty mieszkaniowej. Z reguły dostęp ten odbywa się na podstawie oficjalnego wniosku lub postanowienia sądowego;
  • mieszkańcy – zgodnie z RODO, mieszkańcy mają prawo dostępu do swoich danych osobowych, co obejmuje również ich wizerunek, jeśli zostali nagrani przez kamery monitoringu. Mieszkaniec ma prawo do ochrony wizerunku, może złożyć wniosek o dostęp do nagrań, na których się znajduje, jednak jego wniosek nie powinien obejmować danych osobowych innych osób (np. innych mieszkańców czy gości). W praktyce oznacza to, że mieszkaniec może uzyskać dostęp tylko do wycinków nagrań, które dotyczą jego osoby, a nie do całego materiału wideo;
  • inne osoby upoważnione – w wyjątkowych sytuacjach inne osoby mogą uzyskać dostęp do przeglądania nagrań, jeśli zostaną do tego upoważnione przez zarząd wspólnoty mieszkaniowej i mają uzasadniony interes prawny lub faktyczny. Może to dotyczyć np. prawników lub przedstawicieli firm ubezpieczeniowych, jeśli jest to związane z prowadzonym postępowaniem dotyczącym incydentów na terenie wspólnoty;
  • inspektor ochrony danych (jeśli został wyznaczony) – jeżeli wspólnota mieszkaniowa powołała inspektora ochrony danych, to on również może mieć dostęp do nagrań w celu zapewnienia, że przetwarzanie danych odbywa się zgodnie z przepisami prawa i zasadami ochrony prywatności.

Czy można założyć monitoring bez zgody współwłaściciela?

Założenie monitoringu na terenie wspólnoty mieszkaniowej bez zgody współwłaścicieli nie jest zgodne z prawem. Wspólnota mieszkaniowa, w której współwłaściciele mają prawo decydowania o zarządzaniu nieruchomością wspólną, musi podjąć decyzję o montażu kamer monitorujących za pomocą uchwały.

Wspólnota mieszkaniowa jest zbiorem właścicieli mieszkań, którzy mają współwłasność w częściach wspólnych budynku, takich jak korytarze, klatki schodowe, parkingi czy windy. Każda ingerencja w te części, w tym rozmieszczenie kamer monitorujących i ich montaż, wymaga zgody większości właścicieli. Zgodnie z przepisami ustawy o własności lokali, montaż monitoringu wymaga podjęcia uchwały przez wspólnotę mieszkaniową. Zwykle decyzja jest podejmowana przez większość właścicieli lokali (według udziałów), a uchwała może być przegłosowana na zebraniu wspólnoty lub w trybie indywidualnego zbierania głosów.

Jeśli współwłaściciel sprzeciwia się montażowi kamer, ale uchwała została przegłosowana większością głosów, monitoring może zostać zainstalowany. Współwłaściciel, który nie zgadza się z uchwałą, ma jednak prawo zaskarżyć ją do sądu w ciągu 6 tygodni od jej podjęcia. Sąd będzie wtedy oceniał, czy decyzja wspólnoty mieszkaniowej była zgodna z prawem, a także czy monitoring nie narusza praw i prywatności mieszkańców.

Założenie monitoringu bez uzyskania zgody wspólnoty mieszkaniowej, czyli bez podjęcia uchwały, może prowadzić do naruszenia prawa, zarówno na gruncie przepisów cywilnych, jak i przepisów dotyczących ochrony danych osobowych (RODO). Nie można założyć monitoringu we wspólnocie mieszkaniowej bez zgody współwłaścicieli. Decyzja o instalacji kamer musi być podjęta uchwałą wspólnoty. W przypadku braku zgody pojedynczego właściciela, który sprzeciwia się monitoringowi, ale uchwała została przegłosowana większością głosów, monitoring może zostać zamontowany, jednak osoba ta ma prawo zaskarżyć uchwałę do sądu. Niezgodne z prawem założenie monitoringu może prowadzić do naruszenia przepisów dotyczących ochrony danych osobowych i praw cywilnych.

Czy monitoring w bloku jest legalny?

Monitoring w bloku jest legalny, ale jego instalacja i działanie muszą być zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, zwłaszcza z przepisami dotyczącymi ochrony danych osobowych, czyli RODO, a także z zasadami współzarządzania nieruchomością wspólną wynikającymi z ustawy o własności lokali. Kamera w oknie w bloku, kamera na balkonie w bloku – trzeba znać przepisy przed ich montażem. Często właściciele mieszkań zastanawiają się również czy atrapa kamery jest legalna.

Wspólnota mieszkaniowa, składająca się z właścicieli poszczególnych mieszkań, zarządza nieruchomością wspólną, czyli takimi obszarami jak korytarze, windy, klatki schodowe, parkingi i inne części wspólne. Aby zainstalować monitoring na terenie wspólnoty, niezbędne jest przegłosowanie uchwały, którą zazwyczaj podejmuje się na zebraniu wspólnoty. Monitoring w bloku wiąże się z przetwarzaniem danych osobowych, ponieważ kamery rejestrują wizerunki osób, które mogą być identyfikowane. Dlatego wspólnota mieszkaniowa musi spełniać wymogi RODO, aby działanie monitoringu było legalne.

Zgodnie z RODO, wspólnota musi:

  • mieć podstawę prawną do przetwarzania danych (podstawą może być np. uchwała wspólnoty oraz uzasadniony interes, jakim jest ochrona mienia i zapewnienie bezpieczeństwa),
  • informować mieszkańców o tym, że monitoring jest zainstalowany – wymaga to umieszczenia tabliczek informacyjnych oraz udzielenia informacji na temat celu monitoringu, administratora danych (zazwyczaj zarząd wspólnoty) oraz okresu przechowywania nagrań,
  • przestrzegać zasady minimalizacji danych – oznacza to, że kamery powinny obejmować tylko te miejsca, które są niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa, takie jak wejścia, parkingi, windy. Nie powinny natomiast nagrywać przestrzeni, które mogą naruszać prywatność mieszkańców, tj. obszarów bezpośrednio przed drzwiami mieszkań.

Nagrania z kamer monitoringu powinny być przechowywane tylko przez ściśle określony czas, zazwyczaj od kilku do maksymalnie kilkunastu dni, w zależności od specyfiki systemu i potrzeb wspólnoty. Po upływie tego czasu nagrania powinny być automatycznie usuwane, chyba że jest konieczność ich zabezpieczenia w związku z prowadzonym postępowaniem przez policję. Wspólnota musi odpowiednio zabezpieczyć nagrania z monitoringu, aby nie były dostępne dla osób nieuprawnionych. Dostęp do nagrań powinny mieć wyłącznie osoby upoważnione, takie jak zarząd wspólnoty, zarządca nieruchomości lub firma zewnętrzna zajmująca się obsługą systemu monitoringu.

Monitoring w bloku jest legalny, pod warunkiem, że jest zainstalowany zgodnie z przepisami prawa, w tym ustawą o własności lokali i RODO. Należy pamiętać, że decyzja o jego montażu musi być przegłosowana przez wspólnotę, a monitoring musi być prowadzony w sposób proporcjonalny, zapewniający ochronę prywatności mieszkańców oraz zgodność z zasadami ochrony danych osobowych.

ADMINS obsługa nieruchomości

Miesięczne naliczenie za mieszkanie – Czynsz

Co to jest miesięczne naliczenie za mieszkanie – powszechnie nazywane czynszem? Co zawiera takie naliczenie / czynsz i na co są przeznaczone pieniądze zbierane na podstawie tych naliczeń.

W tym artykule znajdą Państwo podstawowe odpowiedzi na pytania:

  • Jak i kiedy będą rozliczane wpłacane przez Państwa zaliczki za lokal/mieszkanie?
  • Na co są zbierane zaliczki uwzględnione w naliczeniach za lokal/mieszkanie?
  • Co oznaczają poszczególne pozycje w naliczeniu za lokal/mieszkanie?

Co to jest miesięczne naliczenie za mieszkanie – Na co są zbierane zaliczki za mieszkanie uwzględnione w naliczeniach miesięcznych

W naliczeniach za lokal/mieszkanie są dwa typy zaliczek:

Zaliczki na pokrycie kosztów zarządzania nieruchomością wspólną:

  • zaliczka eksploatacyjna
  • fundusz remontowy

Zaliczki na pokrycie kosztów mediów zużywanych w lokalu:

  • centralne ogrzewanie
  • koszty stałe dostawy ciepła
  • zimna woda i ścieki
  • zimna woda do podgrzania
  • podgrzanie wody
  • wywóz śmieci

Miesięczne naliczenie za mieszkanie – Na co są przeznaczane pieniądze zebrane na pokrycie kosztów zarządzania nieruchomością wspólną

zaliczki eksploatacyjnej są finansowane następujące koszty wspólne:

  • Utrzymanie czystości w częściach wspólnych budynku i utrzymanie terenów zielonych należących do wspólnoty;
  • Przeglądy okresowe nieruchomości wynikające z prawa budowlanego (roczne przeglądy: budowlany, kominowy, ppoż)
  • Konserwacja ogólna (bieżąca konserwacja działających w nieruchomości urządzeń)
  • Dźwigi osobowe (opłaty za obowiązkowy serwis i za przeglądy UDT)
  • Naprawy i materiały (naprawy uszkodzeń eksploatacyjnych)
  • Awarie (zabezpieczenie awarii i naprawy wykonywane w trybie awaryjnym)
  • Koszty mediów w części wspólnej (prąd na oświetlenie korytarzy, prąd zasilający windy i inne wspólne urządzenia elektryczne)
  • Ubezpieczenie części wspólnej (polisa OC ubezpieczająca Wspólnotę)
  • Administrowanie i księgowość (za usługi administracyjne i za prowadzenie rozliczeń księgowych wspólnoty)
  • Obsługa bankowa i poczta (prowizje bankowe, znaczki itp.)
  • Pozostałe koszty (inne koszty – trudne do przewidzenia np. takie jak mandat za niesegregowanie odpadów komunalnych)

Z zaliczki fundusz remontowy są finansowane remonty i modernizacje części wspólnych nieruchomości. Zaliczka ta służy głownie do kumulowania środków na przyszłe remonty. Koszt pojedynczego remontu dla budynków o powierzchni użytkowej rzędu 1 – 2 tyś. m2 z reguły przekracza 100 tysięcy złotych.

Na co są przeznaczane pieniądze zebrane na pokrycie kosztów mediów zużywanych w lokalu

Z zaliczek: centralne ogrzewanie, koszty stałe dostawy ciepła i podgrzanie wody Wspólnota mieszkaniowa opłaca faktury za dostawę ciepła do nieruchomości. W Warszawie w budynkach zasilanych ciepłem sieciowym dostawcą wystawiającym comiesięczne faktury za ciepło jest Veolia. Oczywiście koszty dostawy ciepła różnią się z zależności od pory roku, w sezonie grzewczym są znacznie wyższe niż w miesiącach letnich. Natomiast zaliczki są uśrednione i zbierane w równomiernej wysokości w każdym miesiącu roku.

Z zaliczek: zimna woda i ścieki oraz zimna woda do podgrzania Wspólnota mieszkaniowa opłaca faktury za dostawę wody i za odbiór ścieków do całej nieruchomości. W Warszawie dla budynków mieszkalnych dostawcą wystawiającym comiesięczne faktury za wodę i odprowadzenie ścieków jest MPWiK Warszawa.

zimna woda i ścieki to zaliczka na zimną wodę, której zużycie w lokalu jest mierzone wodomierzem ZW;

zimna woda do podgrzania to zaliczka na wodę podgrzewaną centralnie w budynku (ciepłem od Veolii), której zużycie w lokalu jest mierzone wodomierzem CW;

Obie te zaliczki uwzględniają koszt odprowadzenia ścieków równy ilości dostarczonej wody.

Zaliczki są zbierane dla wysokości przewidywanego zużycia w danym lokalu. Podstawą do obliczenia przewidywanego zużycia są ostatnie roczne zużycia wykazane na licznikach lokalowych lub w przypadku ich braku jest to norma zgodna z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody (Oz. U. z 2002 r. nr 8, poz. 70)

Z zaliczki: wywóz śmieci Wspólnota mieszkaniowa opłaca podatek śmieciowy na rzecz Gminy, która zgodnie z prawem zapewnia odbiór odpadów komunalnych. Tutaj należy pamiętać, że w Warszawie z terenu nieruchomości odbierane są TYLKO posegregowane odpady komunalne następujących frakcji: zmieszane, plastiki i metale, papier, szkło, bio oraz odpady gabarytowe. Firmy zatrudnione przez M. St. Warszawa nie odbierają odpadów po-remontowych, niebezpiecznych i elektrośmieci.

Dlaczego Wspólnota Mieszkaniowa, a nie właściciel mieszkania jest obciążana kosztami mediów

Faktury i noty obciążeniowe za wodę i ścieki, ciepło sieciowe oraz odbiór śmieci są wystawiane zbiorczo dla całej nieruchomości. Zużywane są natomiast indywidualnie w poszczególnych mieszkaniach i lokalach użytkowych. Dlatego Wspólnota zbiera zaliczki od właścicieli lokali, płaci tymi pieniędzmi za dostarczone media i usługi komunalne i co pół roku lub raz do roku rozlicza się z każdym właścicielem – stosownie do zużyć przypadających na dany lokal.

W budynkach wielolokalowych media są dostarczane do jednego punktu, a później są dystrybuowane do każdego lokalu. Dlatego jest tylko jeden „grupowy” odbiorca i jedna faktura. Inaczej jest tylko z energią elektryczną. Każdy lokal ma indywidualne podłączenie i rozlicza się samodzielnie z dostawcą prądu. Oprócz tego budynek też jest odbiorcą i też dostaje fakturę za energię elektryczną, za tą energię płacą solidarnie wszyscy właściciele mający udział we wspólnocie.

ADMINS obsługa nieruchomości

Okresowe przeglądy instalacji elektrycznej

Okresowe przeglądy instalacji elektrycznej. Bezpieczeństwo w obiekcie wielorodzinnym zależy od systematycznej kontroli wszystkich instalacji m.in. gazowej, kominów wentylacyjnych czy instalacji elektrycznej. Sprawdź, kiedy należy wykonać przegląd elektryki w mieszkaniu i co wchodzi w skład profesjonalnie przeprowadzonego przeglądu.

Okresowe przeglądy instalacji elektrycznej — podstawa prawna

Prawo budowlane reguluje wszelkie kwestie związane z kontrolą stanu technicznego obiektów budowlanych, także te związane z instalacją elektryczną. Art. 62 Ustawy Prawo budowlane przewiduje, że wszystkie obiekty powinny być poddawane kontroli stanu technicznego co najmniej 1 ran na 5 lat. Obowiązek przeprowadzania takich kontroli leży po stronie właścicieli lub zarządców obiektu.

Obowiązkowe okresowe przeglądy instalacji elektrycznej realizowane są m.in. w obiektach wielorodzinnych. W ramach przeglądu powinna być wykonana ocena sprawności:

  • stanu połączeń,
  • osprzętu,
  • zabezpieczenia i środków ochrony przed porażeniem prądem,
  • oporność izolacji przewodów,
  • uziemienie instalacji.

Wprawdzie ustawodawca wskazał 5-letni okres pomiędzy przeglądami, jednakże jeśli w tym czasie dokonywano modernizacji, naprawy, remontu czy rozbudowy instalacji elektrycznej to inwestycja taka powinna skończyć się sprawdzeniem odbiorczym. Dopiero wtedy użytkownik zyska pewność, że instalacja zapewnia bezpieczne użytkowanie.

Dlaczego przeglądy instalacji elektrycznej są takie ważne? Sprawdzenie stanu technicznego takiej instalacji pozwala zapobiegać ewentualnym pożarom lub ograniczyć niebezpieczeństwo porażenia prądem.

Co wchodzi w skład przeglądu instalacji elektrycznej

W trakcie kontroli sprawdzane są wszystkie obszary wskazane w normie PN-HD 60364-6:2008 “Instalacje elektryczne niskiego napięcia”. Jednocześnie przegląd powinien być podzielony na 2 etapy. Pierwszy z nich dotyczy oględzin instalacji, a drugi związany jest z przeprowadzeniem pomiarów instalacji elektrycznej. Pomiary realizuje się przy wykorzystaniu specjalistycznej aparatury pomiarowej.

Zakres prowadzonej kontroli uzależniony jest od przeznaczenia i wyposażenia obiektu. Oględziny instalacji polegają na sprawdzeniu zewnętrznych przewodów elektrycznych, izolatorów i sposobu ich zamontowania. Sprawdzane są także dławniki w miejscu, w którym wprowadzone są przewody do skrzynek przyłączeniowych oraz do wszystkich urządzeń pobierających energię elektryczną. Sprawdza się również osłony przez mechanicznym uszkodzeniem przewodów. Kontrolowany jest także stan ochrony przed porażeniem oraz sprawność działania urządzeń zabezpieczających, automatyki i sterowania w przypadku awarii lub zagrożenia. W poszczególnych mieszkaniach/ lokalach sprawdza się przewody elektryczne w zakresie rezystancji izolacji kabli zasilających poszczególne obwody. Ponadto, jeśli w mieszkaniu funkcjonuje stara, aluminiowa instalacja, kontrolowane są również porcelanowe osłony na korkach, które pełnią funkcję przeciwporażeniową. Zawsze powinny być sprawdzone parametry pętli zerowej związane z uziemieniem gniazdek wtykowych oraz prawidłowość działania wyłączników różnicowoprądowych.

Kto może dokonać przeglądu

Przegląd instalacji może być przeprowadzony wyłącznie przez osobę posiadającą kwalifikacje i stosowne uprawnienia (typu D) związane z dozorem nad eksploatacją urządzeń i instalacji elektrycznych. Każda kontrola powinna zakończyć się przekazaniem zarządcy wyników z przeprowadzonych działań oraz ewentualnych zaleceń zmierzających do eliminacji niebezpiecznych zjawisk.

ADMINS obsługa nieruchomości

Klatka schodowa to nie magazyn

Klatka schodowa to nie magazyn. Zagracona klatka schodowa to bardzo częsty widok. Mieszkańcy bloków zostawiają tam rowery, wózki dla dzieci, kwiaty, a nawet meble. Mało kto wie, że za składowanie rzeczy na klatce można słono zapłacić. Co na ten temat mówią przepisy?

Kwiaty, rowery i wózki. Czy mogą stać na klatce schodowej? Sprawdź, zanim pokłócisz się z sąsiadem

Wiele osób traktuje klatkę schodową jak schowek albo piwnicę. Najczęściej trafiają tam wózki dziecięce, stare meble, rowery, nieużywany sprzęt RTV i AGD. Zwykle pozostawione sprzęty nie wywołują emocji, bo prawie każdy lokator przechowuje coś w częściach wspólnych. Poważny problem może jednak pojawić się podczas pożaru. Ludzie wynoszą na klatkę rzeczy, których już nie potrzebują albo nie mieszczą im się w mieszkaniu. Mało kto zdaje sobie sprawę z konsekwencji.

Klatka schodowa to magazyn? Może spotkać cię niemała kara  

W przypadku nagminnego zagracania klatki schodowej przez jednego z mieszkańców warto skontaktować się z zarządcą budynku. On z pewnością spróbuje polubownie dogadać się z uciążliwym sąsiadem, jeśli jednak rozmowy i prośby nic nie dadzą, wtedy interweniować będzie Straż Miejska, która ma możliwość wystawienia mandatu. W przypadku kontroli budynku przez Straż Pożarną może być nieco gorzej. Mieszkańcowi, który zagraca klatkę schodową, grozi wtedy nagana, grzywna lub mandat w wysokości od 20 do 5 tysięcy złotych. Na tym jednak nie koniec. Zgodnie z art. 82 Kodeksu wykroczeń istnieje także możliwość trafienia do aresztu na okres od 5 do 30 dni. Sprawa komplikuje się jeszcze bardziej, gdy w budynku wybuchnie pożar. Wtedy odpowiedzialność za przedmioty pozostawione na korytarzu będzie rozpatrywana w charakterze przestępstwa, opisanego w Kodeksie karnym. W tym przypadku konsekwencjami może być nawet kara pozbawienia wolności

Klatka schodowa – pamiętajmy  

Rowery, wózki czy stare fotele stanowią zagrożenie i utrudnienie dla służb ratunkowych. Podczas interwencji karetki, policji albo straży pożarnej liczy się czas, a klatka schodowa pełni funkcję wyjścia ewakuacyjnego. Znajdujące się na niej przedmioty mogą utrudnić opuszczenie budynku.

ADMINS obsługa nieruchomości

Sezon grzewczy – o tym trzeba pamiętać

Sezon grzewczy. Nadchodzące chłodne miesiące to doskonały moment, by zadbać o stan techniczny swojego mieszkania. Odpowiednie przygotowanie domu może zdecydowanie podnieść komfort życia, a także pozwolić zaoszczędzić na ogrzewaniu. Jak zatem skutecznie przygotować się na zimę? Oto kilka praktycznych wskazówek, które warto wdrożyć

Sezon grzewczy – Zadbaj o uszczelki w oknach i drzwiach

Pierwszym krokiem, który warto podjąć przed zimą, jest kontrola stanu uszczelek w oknach i drzwiach. To one w dużej mierze decydują o tym, czy ciepło pozostanie w domu. Nawet niewielkie uszkodzenia mogą skutkować wyższymi rachunkami za ogrzewanie. Na szczęście wymiana zużytych uszczelek jest stosunkowo prosta i niedroga, a jej efekt może być odczuwalny w postaci mniejszych strat ciepła.

Sezon grzewczy – Zimowy tryb okien

Nie każdy wie, że większość nowoczesnych okien posiada tryb zimowy. Przestawienie okien w ten tryb jest bardzo łatwe i polega na delikatnym zwiększeniu docisku skrzydła do ramy, co poprawia izolację termiczną. Do wykonania tej czynności wystarczy klucz imbusowy. Należy przekręcić nim odpowiednią śrubę w dolnej części okna, by zwiększyć szczelność i ograniczyć napływ zimnego powietrza.

Sezon grzewczy – Czystość grzejników

W okresie przed rozpoczęciem sezonu grzewczego nie zapomnij o dokładnym wyczyszczeniu grzejników. Zalegający kurz i inne zabrudzenia mogą obniżyć ich wydajność. Czyste kaloryfery zdecydowanie lepiej oddają ciepło, co poprawia komfort cieplny w pomieszczeniach i sprawia, że ogrzewanie jest bardziej efektywne.

Odpowietrzanie kaloryferów – prosty sposób na lepsze ogrzewanie

Odpowietrzanie grzejników to kolejny prosty, ale ważny zabieg, który może poprawić wydajność systemu ogrzewania. Aby to zrobić, wystarczy zakręcić zawór grzejnika, podłożyć miskę pod śrubę odpowietrzającą i powoli ją odkręcić, aby usunąć nagromadzone powietrze. Dzięki temu grzejniki będą mogły efektywniej oddawać ciepło, co pozytywnie wpłynie na temperaturę w domu.

ADMINS obsługa nieruchomości

Remont w bloku — co wolno a czego nie?

Remont to nieodłączna część posiadania mieszkania. Co jakiś czas konieczne są prace konserwujące lub większe działania i przebudowy. Jednak przed przystąpieniem do prac remontowych, należy wiedzieć, co można robić, a czego nie i co podlega zgłoszeniu odpowiednim organom. Mamy nadzieję, że ten krótki poradnik dotyczący remontu w bloku i przepisów, pomoże w sprawnym przeprowadzeniu prac. W zgodzie z regułami i sąsiadami!

Remont w bloku: przepisy dotyczące ciszy nocnej

Jednym z podstawowych pytań, jakie nasuwa się właścicielom mieszkań, jest to, w jakich godzinach można robić remont w bloku. Czy ograniczeniem jest tu jedynie cisza nocna? Jesteśmy przyzwyczajeni, że cisza nocna w bloku trwa od godziny 22:00 do 6:00, jednak warto wiedzieć, że w polskich przepisach to pojęcie nie występuje. Nie znaczy to jednak, że nie powinno się jej przestrzegać. Przepisy zwyczajowe, czyli ogólnie przyjęte normy przez społeczeństwo, podają, że w godzinach nocnych należy ograniczyć generowanie hałasu, co oczywiście dotyczy także remontu. Ponadto, od remontu powinniśmy powstrzymać się w dni świąteczne.

Warto wiedzieć, że każda wspólnota może mieć inne godziny dotyczące zachowania ciszy, dlatego należy sprawdzić to w przyjętych zasadach. W regulaminie budynku mogą istnieć także zapisy dotyczące przyjętych pór przeprowadzania remontu (np. od poniedziałku do soboty, w godzinach 8-20). W takim wypadku należy się również do tego zastosować, aby uniknąć nieprzyjemnych kar oraz nieporozumień z sąsiadami. Warto także poinformować sąsiadów o przeprowadzanych pracach i przeprosić za niedogodności.

Jakie prace remontowe należy zgłosić?

Z reguły remont w bloku obejmujący prace konserwacyjne nie wymaga zgody właściciela budynku, zarządu lub wspólnoty. Istnieje wiele prac, które można wykonywać bez konieczności uzyskania specjalnego pozwolenia. Należą do nich na przykład malowanie, tapetowanie lub zmiana podłogi. Bez problemu można również wykonywać zmiany wewnątrz mieszkania obejmujące zmianę wewnętrznych parapetów, wymiana kuchenek, pieców albo grzejników. Ogólnie rzecz biorąc, zgłoszenia nie wymagają prace związane z bieżącą konserwacją. Są jednak zmiany, które, mimo że nie wymagają zgody, to należy je zgłosić wspólnocie, spółdzielni lub właścicielowi. Zazwyczaj wynika to z regulaminu, dlatego przed rozpoczęciem prac należy poznać wytyczne naszego budynku.

W takim razie, jakie prace remontowe należy zgłosić lub uzyskać na nie zgodę? Przede wszystkim działania podlegające pod przebudowę, takie jak wstawienie okna dachowego, wyburzenie ściany nośnej czy wymianę instalacji gazowej wymagają pozwolenia na budowę. Z kolei działania remontowe, które nie podlegają pod konserwację, takie jak wymiana okien (bez zmiany wielkości), docieplenie wewnętrzne, wymiana instalacji c.o., wodnej lub kanalizacyjnej muszą zostać zgłoszone.

Czego nie można robić podczas remontu w bloku?

Pozostała jeszcze ostatnia kwestia do rozważenia. Remont w bloku — czego nie można robić, aby nie narazić się na przykre konsekwencje? Wspominaliśmy już, że zakłócanie ciszy i wykonywanie remontu w niedozwolonych godzinach nie powinno mieć miejsca. Warto więc jeszcze dodać, że podczas prac nie można również wystawiać na klatkę schodową rzeczy, które uniemożliwiałaby przejście. Nie wolno także umieszczać tam produktów, które mogłyby być niebezpieczne dla mieszkańców, takich jak na przykład rozpuszczalnik. Zachowajmy więc szacunek dla pozostałych mieszkańców i dostosujmy się do wyznaczonych standardów.

Remont w bloku to szansa na podniesienie standardu życia i wartości nieruchomości. Jednak, aby osiągnąć te cele, kluczowa jest świadomość reguł dotyczących remontu w bloku, przepisów oraz szacunek dla sąsiadów. Pamiętajmy, że profesjonalne podejście do remontu przyniesie korzyści nie tylko nam, ale także całej społeczności. Warto też wiedzieć, jakie są prawa i obowiązki członków wspólnoty mieszkaniowej, aby żyć w zgodzie i móc cieszyć się komfortowym mieszkaniem.

ADMINS obsługa nieruchomości

Zakaz składowania materiałów łatwopalnych

Zakaz składowania materiałów łatwopalnych. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r., składowanie materiałów łatwopalnych w budynkach, innych obiektach budowlanych oraz na terenach jest surowo zabronione. Dlaczego to takie ważne?

Zakaz składowania materiałów łatwopalnych – dlaczego jest to tak ważne?

Przede wszystkim ze względu na bezpieczeństwo życia i zdrowia mieszkańców. Przepisy przeciwpożarowe mają na celu nie tylko ochronę ludzi, ale także mienia. Pożary mogą spowodować ogromne straty materialne, dlatego tak ważne jest przestrzeganie tych przepisów. Poprawne działania zapobiegawcze pomagają zmniejszyć ryzyko wybuchu pożaru, eliminując potencjalne zagrożenia, takie jak niewłaściwe przechowywanie materiałów łatwopalnych.

Zakaz składowania materiałów łatwopalnych – rodzina uwięziona na balkonie

O tym jak tragiczne mogą być skutki nieprzestrzegania przepisów pożarowych przekonała się rodzina mieszkająca w jednym z bloków w Warszawie. W bloku doszło do pożaru, pod czas którego zapaliły się rzeczy przechowywane na klatce schodowej. W środę (25 marca) tuż przed godziną 4.30 0 nad ranem straż pożarna otrzymała wezwanie do pożaru mieszkania. Z okien klatki schodowej  bloku wychodziły płomienie. Na jednym z balkonów stała czteroosobowa rodzina, której ogień odciął drogę ucieczki.

Pożar rozwinął się w przestrzeni wspólnej, przed wejściem do mieszkań, gdzie składowano między innymi meble drewniane, szafki, obrazy i kwiaty. Jednak przestrzeń była okratowana, co sprawiło, że ewakuacja była niemal niemożliwa. Na szczęście nikomu nic się nie stało i uwięzionych na balkonie ludzi ewakuowano po ugaszeniu pożaru na klatce schodowej i w środku mieszkania. Jak się okazało na korytarzu lokatorzy urządzili “salonik dla palaczy”. Stała tam wersalka, szafki drewniane, kartony i kwiaty. Zdaniem policja oraz spółdzielni do zaprószenia ognia mogło dojść przez pozostawienie niedopałka papierosa.

Zakaz składowania materiałów łatwopalnych – o tym warto pamiętać!

Właściciele budynków mieszkalnych są odpowiedzialni za przestrzeganie przepisów przeciwpożarowych. Kontrolę nad tym sprawują odpowiednie instytucje nadzoru budowlanego oraz Państwowa Straż Pożarna. Niedopełnienie obowiązków może prowadzić do konsekwencji prawnych i finansowych.

ADMINS obsługa nieruchomości